Trix - lasso do usuwania kleszczy

lasso do usuwania kleszczy

Trix - lasso do usuwania kleszczy - opakowanie

Dwie rodziny kleszczy

Istnieją dwie rodziny kleszczy, twarde i obrzeżki. Wszystkie kleszcze są pasożytami ssącymi krew kręgowców, ptaków, gadów i ssaków, również ludzi. Twardy kleszcz lxodes ricinus, nosiciel Boreliozy, kleszczowego zapalenia mózgu, Erlichiozy i wielu innych chorób, jest najczęściej spotykany w klimacie umiarkowanym. Kleszcze zarażają się od chorych żywicieli i przekazują infekcje swoim ofiarom. Chorobotwórcze mikroby są także przenoszone między samcem i samicą kleszcza oraz w trakcie kolejnych etapów ich rozwoju. Po wykluciu z jaja, larwa przeobraża się w nimfę i w rezultacie w dorosłego osobnika. Każdy etap wymaga posiłku w postaci krwi.

 

850 gatunków

Znamy około 850 gatunków kleszcza rozpowszechnionych w strefach umiarkowanych całego globu. W Polsce stwierdzono około 20 gatunków tego roztocza. Kleszcze istnieją na świecie od milionów lat. Lubią ciepłe miejsca o wysokiej wilgotności. Zwykle siedzą na szczycie traw, szukając pazurkami przednich odnóży przechodzącego żywiciela. Na terenie naszego kraju najliczniejszą populację kleszczy spotyka się w Polsce północno-wschodniej, w Pomorskiem, Zachodniopomorskiem i Opolskiem. W naszych warunkach klimatycznych sezon aktywności kleszczy zaczyna się już w marcu i trwa do listopada. Jest to więc znakomita większość roku. Kleszcze najczęściej spotykane są na skraju lasu, tj. tam, gdzie sąsiaduje on z łąką lub pastwiskiem. Tam bowiem najłatwiej o potencjalnego żywiciela. Spotykane są na różnej wysokości (w zależności od formy rozwojowej), w zasadzie od 20 cm nad ziemią, nawet do wysokości 1,5 m.

Kleszcz nie posiada oczu i używa swoich organów czuciowych w poszukiwaniu tlenku węgla, kwasu masłowego, jak również oznak ruchu pozwalających dotarcie do ofiary. W momencie zbliżenia się człowieka czy zwierzęcia - kleszcz spada na żywiciela i rozpoczyna wędrówkę po ciele ofiary, szukając optymalnego miejsca żerowania. Z reguły są to miejsca dobrze ukrwione i mało widoczne dla żywiciela, a więc okolice głowy, uszu, pach, bok klatki piersiowej.